| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
هنگامه ی غروب است دیر گاهی است طلوع سپری شده لیکن من به انتظار حضور چشمان خمارت همچنان به طلوع مینگرم بزرگ معبودا! بر تو سپاس كه آتش عشق بر اين جان افكندي بدين شرنگ دل به خود رسانيدي عزيزا ! بر تو سپاس كه عاشقانه ، عشق خود ، پادشاه دل نمودي كه آن را در برابر خود ، چون ستاره اي به خورشيد روشن ساختي مهربانا! بعد از شكوه هايي كه بر درگاهت از فراق يار داشتم تو مرا بر فراق خود آگاه ساختي حال خداوندا! پروردگار جهانيان را به ناله و زاري ز درگاهت طالبم وان نگار به تو سپارم كه اينك كه تو دارم ديگري به چه كارم ياحق
|
||
|
+
نوشته شده در شنبه نوزدهم اسفند 1385ساعت 0:38 توسط مهر
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
نوشته های پیشین |
|
|
فروردین 1387 مهر 1386 شهریور 1386 تیر 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 |
||
|
|
پیوندها |
|
|
مجتبی.م سایت راهنمای فارسی زبانان(وحید) |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM | ||